Singapur wprowadza szeroki pakiet wsparcia dla rodzin w obliczu kryzysu demograficznego

Singapur wprowadza nowy, kompleksowy program wsparcia dla rodzin, mający na celu przeciwdziałanie gwałtownemu spadkowi liczby urodzeń. Rząd miasta-państwa zapowiedział pakiet świadczeń finansowych i ułatwień, które mają towarzyszyć rodzicom od momentu narodzin dziecka aż do jego osiągnięcia pełnoletności.

W 2025 roku wskaźnik dzietności w Singapurze spadł do 0,87, co plasuje kraj na drugim miejscu na świecie pod względem najniższego współczynnika urodzeń, zaraz po Korei Południowej z wynikiem 0,81. Dla utrzymania stabilnej populacji wskaźnik ten powinien wynosić 2,1. Oznacza to, że przeciętna kobieta powinna mieć tyle dzieci w ciągu życia, by zastąpić siebie i partnera.

Nowe wsparcie finansowe i społeczne dla rodzin

Premier Singapuru Lawrence Wong podczas corocznego przemówienia podkreślił, że celem jest fundamentalna zmiana w podejściu do wspierania rodzin. W ramach nowego programu rodzice otrzymają ponad 60 tys. dolarów singapurskich (około 47,1 tys. dolarów amerykańskich) na każde dziecko od urodzenia do 17. roku życia.

Program rozpoczyna się jednorazową wypłatą w wysokości około 7 tys. dolarów singapurskich przy narodzinach dziecka, a następnie przewiduje coroczne płatności i kredyty aż do 16. roku życia dziecka. Dodatkowo wprowadzono obniżone opłaty za opiekę nad dziećmi oraz wydłużone urlopy rodzicielskie, które w przypadku małżeństw z trójką dzieci mogą wynieść do 24 dni rocznie.

Rząd zapowiedział także zwiększenie szans na uzyskanie preferencyjnego dostępu do mieszkań publicznych, co jest istotnym elementem polityki mieszkaniowej w Singapurze.

Demograficzne wyzwania i porównania z innymi krajami

Spadek wskaźnika dzietności w Singapurze jest jednym z najostrzejszych na świecie. W 2000 roku współczynnik ten był na poziomie zbliżonym do obecnego wskaźnika w Stanach Zjednoczonych, wynoszącego około 1,6 dzieci na kobietę. Jednak w 2025 roku Singapur odnotował spadek do 0,87.

Deputowany premier Gan Kim Yong określił tę sytuację jako "egzystencjalne wyzwanie", ostrzegając, że dalszy spadek może doprowadzić do zmniejszenia populacji o ponad 50% w ciągu jednego pokolenia.

W porównaniu z Singapurem, Korea Południowa, mimo rozszerzonych programów wsparcia rodzin, utrzymuje wskaźnik dzietności na poziomie około 0,8, a Japonia odnotowała spadek do 1,14 w 2025 roku, co jest rekordowo niskim wynikiem.

Eksperci z różnych krajów wskazują, że elementy programu singapurskiego, takie jak dostępna opieka nad dziećmi i wsparcie mieszkaniowe, mogą stanowić model dla innych państw borykających się z podobnymi problemami demograficznymi.

W Stanach Zjednoczonych, gdzie wskaźnik dzietności jest wyższy niż w Singapurze, ale również spada od 2007 roku, wsparcie dla rodzin jest znacznie bardziej ograniczone. Programy takie jak federalny kredyt podatkowy na dziecko czy konta oszczędnościowe dla dzieci oferują znacznie mniejsze kwoty niż singapurski pakiet.

W USA większość pracowników nie ma dostępu do płatnego urlopu rodzicielskiego, a polityka rządu federalnego w zakresie opieki nad dziećmi jest ograniczona. W przeciwieństwie do Singapuru, gdzie rząd planuje zwiększyć urlopy i ułatwić dostęp do opieki nad dziećmi, w USA kwestie te pozostają w gestii poszczególnych stanów.

Premier Wong zaznaczył, że decyzja o posiadaniu dzieci pozostaje sprawą osobistą i rząd nie będzie wywierał presji na rodziny. Jednocześnie wskazał, że Singapur będzie musiał nadal polegać na wysokim poziomie imigracji, aby przeciwdziałać spadkowi liczby obywateli, co jest elementem strategii demograficznej kraju.

Obecnie około 40% populacji Singapuru stanowią osoby niebędące obywatelami, głównie pochodzenia indyjskiego i malajskiego. Wśród mieszkańców panuje niechęć wobec dalszego zwiększania imigracji.

W kontekście tych działań Singapur podejmuje szeroko zakrojone kroki, które obejmują wsparcie finansowe, społeczne i mieszkaniowe dla rodzin, mające na celu przeciwdziałanie spadkowi wskaźnika dzietności i związanym z tym wyzwaniom demograficznym.

Nowy program rządu obejmuje zarówno bezpośrednie wsparcie finansowe, jak i działania mające ułatwić rodzicom łączenie obowiązków zawodowych z opieką nad dziećmi, co jest elementem strategii mającej towarzyszyć rodzinom przez wiele lat.