Aktualny kurs funta szterlinga i podstawowe informacje o walucie Wielkiej Brytanii

Funt szterling to oficjalna waluta Wielkiej Brytanii oraz terytoriów zależnych, takich jak Gibraltar, Falklandy czy Wyspa Man. 1 września 2026 roku kurs funta wobec polskiego złotego wyniósł 5,0509 zł, a wobec dolara amerykańskiego 1,3542 USD.

W połowie sierpnia 2026 roku, dokładnie 13 sierpnia, kurs funta kształtował się na poziomie 5,0363 zł. W porównaniu do poprzedniego dnia kurs wzrósł o 0,0030 zł, a w stosunku do tygodnia wcześniej o 0,0229 zł.

Historia i podział funta szterlinga

Funt szterling został wprowadzony do obiegu w 1158 roku przez angielskiego króla Henryka II. Początkowo był wymienialny na srebro, co utrzymało się do 1816 roku, kiedy to wymienialność funta zmieniono na złoto. Ten system obowiązywał do 1914 roku, a następnie przez krótki czas banknoty można było wymieniać na sztaby złota, aż do rezygnacji z tego systemu w 1931 roku podczas wielkiego kryzysu.

Do lat 70. XX wieku funt dzielił się na 240 pensów lub 20 szylingów. W 1971 roku wprowadzono system dziesiętny, dzieląc funta na 100 pensów. Obecnie funt jest jedną z najmocniejszych walut na świecie.

Obieg i oznaczenia waluty

Funt szterling oznaczany jest symbolem "£", który pochodzi od łacińskiego słowa "libra" oznaczającego jednostkę masy. Symbol ten jest przekreślony jako oznaczenie skrótu. Waluta dzieli się na 100 pensów, a dostępne nominały monet to 1p, 2p, 5p, 10p, 20p oraz 50p. Banknoty występują w nominałach 5, 10, 20 i 50 funtów, przy czym banknot 100-funtowy jest używany jedynie w Szkocji i Irlandii Północnej.

Funt szterling jest używany nie tylko w Wielkiej Brytanii, ale także na terytoriach zależnych, takich jak Brytyjskie Terytorium Antarktyczne, Falklandy, Gibraltar, Guernsey, Wyspa Man, Jersey, Wyspa Świętej Heleny, Wyspa Wniebowstąpienia, Tristan da Cunha oraz Georgia Południowa i Sandwich Południowy.

W XX wieku funt szterling był powiązany z różnymi systemami wymiany walut, między innymi z amerykańskim dolarem oraz niemiecką marką w ramach europejskiego mechanizmu wymiany walut (ERM). W 1990 roku funt został włączony do ERM, a dwa lata później wycofany po tzw. Czarnej Środzie, kiedy to doszło do ataku spekulacyjnego na tę walutę.

W 1946 roku funt stał się całkowicie wymienialny, co umożliwiło Wielkiej Brytanii uzyskanie pożyczki w wysokości 3,75 miliarda dolarów od Stanów Zjednoczonych. W 1976 roku Wielka Brytania zaciągnęła pożyczkę w wysokości 2,3 miliarda funtów w Międzynarodowym Funduszu Walutowym.

W 1966 roku wprowadzono ograniczenie wywozu funta przez turystów do kwoty 50 funtów, które zostało zniesione cztery lata później.

Funt szterling jest najstarszą wciąż używaną walutą na świecie, a jego historia sięga XII wieku.

Wartości kursów funta wobec złotego oraz dolara amerykańskiego podawane są na podstawie danych z Narodowego Banku Polskiego oraz innych źródeł finansowych.

Informacje o kursie funta oraz jego historii i obiegu pozwalają na lepsze zrozumienie pozycji tej waluty na rynku międzynarodowym oraz jej znaczenia dla gospodarki Wielkiej Brytanii i krajów, gdzie jest używana.