Aktualny kurs funta brytyjskiego wobec złotego we wrześniu 2026

Funt brytyjski utrzymuje się na poziomie około 5,05 złotego we wrześniu 2026 roku. W ostatnich dniach sierpnia kurs funta wahał się między 5,00 a 5,05 zł. 14 września 2026 roku kurs funta wobec złotego wyniósł 5,0495 zł.

Kurs funta brytyjskiego wobec złotego w sierpniu i wrześniu 2026

Na początku września 2026 roku kurs funta brytyjskiego (GBP) wobec polskiego złotego (PLN) utrzymywał się na poziomie około 5,05 zł. Według danych z 14 września 2026 roku, za jednego funta trzeba było zapłacić 5,0495 zł. W ostatnich dniach sierpnia 2026 kurs funta wahał się w podobnym zakresie.

31 sierpnia 2026 roku kurs funta wynosił 5,05 zł, a w dniach poprzedzających tę datę, od 17 do 31 sierpnia, kurs funta wahał się między 5,00 a 5,05 zł. Na przykład 19 sierpnia 2026 roku kurs wynosił 5,05 zł, a 26 sierpnia 5,02 zł. W dniach 24 i 25 sierpnia kurs wynosił odpowiednio 5,03 zł i 5,03 zł.

W porównaniu do innych popularnych walut, 31 sierpnia 2026 roku za dolara amerykańskiego (USD) trzeba było zapłacić 3,73 zł, za euro (EUR) 4,32 zł, a za franka szwajcarskiego (CHF) 4,61 zł.

Historia i charakterystyka funta szterlinga

Funt szterling jest oficjalną walutą Wielkiej Brytanii oraz terytoriów zależnych, takich jak Brytyjskie Terytorium Antarktyczne, Falklandy, Gibraltar, Guernsey, Wyspa Man, Jersey, Wyspa Świętej Heleny, Wyspa Wniebowstąpienia, Tristan da Cunha, Georgia Południowa i Sandwich Południowy. Waluta ta oznaczana jest symbolem "£" i dzieli się na 100 pensów.

Historia funta sięga 1158 roku, kiedy to angielski król Henryk II wprowadził go do obiegu jako walutę wymienialną na srebro. W 1816 roku wymienialność funta została zmieniona na złoto, co utrzymało się do 1914 roku. Po krótkim powrocie do wymienialności na złoto, system ten został porzucony w 1931 roku podczas wielkiego kryzysu.

Do lat 70. XX wieku funt dzielił się na 240 pensów lub 20 szylingów. W 1971 roku wprowadzono system dziesiętny, dzięki czemu funt dzieli się obecnie na 100 pensów. W 1946 roku funt stał się całkowicie wymienialny, co umożliwiło Wielkiej Brytanii uzyskanie pożyczki w wysokości 3,75 mld dolarów od Stanów Zjednoczonych.

W XX wieku funt był przedmiotem różnych kryzysów i prób powiązania jego kursu z innymi walutami, takimi jak dolar amerykański czy niemiecka marka. W 1966 roku rząd Wielkiej Brytanii zakazał wywożenia przez turystów kwot powyżej 50 funtów, co zniesiono cztery lata później. W 1976 roku Wielka Brytania zaciągnęła pożyczkę w wysokości 2,3 mld funtów w Międzynarodowym Funduszu Walutowym z powodu obniżki kursu funta wobec dolara.

W 1985 roku kurs funta osiągnął historycznie najniższy poziom 1,05 dolara. W 1990 roku funt został włączony do europejskiego mechanizmu wymiany walut (ERM) z kursem odniesionym do niemieckiej marki, jednak w 1992 roku Wielka Brytania wycofała funta z tego mechanizmu po tzw. Czarnej Środzie, kiedy to kurs funta spadł o 25% w kilka dni w wyniku ataku spekulacyjnego.

W trakcie przystąpienia Wielkiej Brytanii do Unii Europejskiej wynegocjowano klauzulę dotyczącą pozostania przy funcie, a brytyjska waluta nie weszła do mechanizmu ERM II.

Informacje dotyczące kursu funta oraz jego historii przedstawiają aktualne dane z września 2026 roku oraz wybrane wydarzenia z przeszłości, które miały wpływ na kształtowanie się wartości tej waluty.