WSA oddala skargę na decyzję o przymusowej restrukturyzacji Getin Noble Banku

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego (BFG) o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji Getin Noble Banku. Sąd potwierdził prawidłowość działań BFG oraz zgodność zastosowanych rozwiązań z przepisami prawa krajowego i unijnego.

Przymusowa restrukturyzacja Getin Noble Banku została przeprowadzona przez BFG w 2022 roku. Decyzja ta była zaskarżona przez radę nadzorczą banku oraz klientów, a łączna liczba wniesionych skarg przekroczyła 8 tysięcy.

Postępowania sądowe dotyczące restrukturyzacji Getin Noble Banku

W styczniu 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że decyzja BFG została wydana z naruszeniem prawa. BFG zaskarżył ten wyrok do Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA). W marcu 2026 roku NSA uwzględnił skargę kasacyjną BFG, uchylił wyrok WSA i odesłał sprawę do ponownego rozpoznania.

W ustnym uzasadnieniu wyroku NSA wskazano, że uzasadnienie wyroku WSA cechowało się abstrakcyjnością i ogólnikowością, a kontrola przepisów wewnętrznych BFG była przeprowadzona w sposób abstrakcyjny. NSA stwierdził również, że WSA nie wyjaśnił motywów i oceny, dlaczego decyzja BFG miała być niezgodna z prawem, co uniemożliwiło podzielenie opinii WSA lub wydanie orzeczenia przeciwnego.

Po wydaniu wyroku NSA sprawa wróciła do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W środę 23 września 2026 roku WSA oddalił skargę na decyzję BFG, potwierdzając prawidłowość działań Funduszu oraz zgodność zastosowanych rozwiązań z obowiązującymi przepisami prawa krajowego i unijnego.

Aspekty prawne i ochrona depozytów klientów

Bankowy Fundusz Gwarancyjny podkreślił, że przymusowa restrukturyzacja pozwoliła ochronić wszystkie depozyty klientów banku, które wyniosły łącznie 38,1 miliarda złotych. Wśród nich było 3,3 miliarda złotych depozytów przekraczających poziom gwarancji depozytów, które nie podlegałyby ochronie w przypadku upadłości banku.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wypowiedział się w sprawie, wskazując, że sąd krajowy powinien rozpatrzyć nie tylko skargę rady nadzorczej banku, ale także inne skargi, w tym klientów i akcjonariuszy. TSUE orzekł również, że unijne prawo nakłada na państwo członkowskie obowiązek zapewnienia niezależności operacyjnej BFG oraz uniknięcia konfliktu interesów podczas prowadzenia przymusowej restrukturyzacji.

W przypadku braku krajowych przepisów dotyczących zapewnienia tej niezależności, TSUE wskazał, że może być ona zagwarantowana poprzez odpowiednią organizację działania instytucji. Do BFG należy ustalenie, czy przepisy unijne były przestrzegane, a decyzja podjęta wyłącznie z myślą o osiągnięciu celów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

Jednym z poruszanych zagadnień jest kwestia uniknięcia konfliktu interesów między różnymi funkcjami BFG, takimi jak funkcja gwarancyjna, funkcja przymusowej restrukturyzacji oraz funkcja tymczasowego administratora banku.

Bankowy Fundusz Gwarancyjny odpowiada za gwarantowanie depozytów zgromadzonych w bankach i kasach oraz za przeprowadzanie przymusowej restrukturyzacji instytucji finansowych zagrożonych bankructwem.

Wcześniejsze orzeczenia NSA dotyczące podobnych spraw, takich jak przymusowa restrukturyzacja Idea Banku, również podnosiły kwestie związane z łączeniem funkcji BFG i oceną działań sądów pierwszej instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, oddalając skargę na decyzję BFG, potwierdził prawidłowość zastosowanych instrumentów przymusowej restrukturyzacji oraz zgodność polskich rozwiązań z celami unijnego systemu restrukturyzacji instytucji finansowych.

Decyzja ta pozwoliła ochronić depozyty klientów banku, w tym środki przekraczające poziom gwarancji depozytów, oraz zapobiec niekontrolowanemu bankructwu jednej z większych instytucji finansowych w Polsce.