Obniżki cen paliw we Francji, Włoszech i Niemczech: różne modele działania

We Francji i Włoszech największe koncerny naftowe wprowadziły dobrowolne limity cen paliw na stacjach, ograniczając maksymalne stawki za benzynę i olej napędowy. W Niemczech natomiast obniżki cen paliw zostały wprowadzone przez rząd poprzez zmniejszenie podatku energetycznego.

W ostatnich dniach września i na początku października 2026 roku we Francji i Włoszech największe firmy paliwowe zdecydowały się na ograniczenie cen detalicznych na swoich stacjach. Francuski koncern TotalEnergies ustalił maksymalną cenę benzyny E10 na poziomie 1,99 euro za litr oraz 2,25 euro za litr oleju napędowego. We Włoszech natomiast spółka Eni, działająca poprzez sieć Enilive, wprowadziła 30-dniowy limit cenowy wynoszący 1,99 euro za litr benzyny i 2,19 euro za litr diesla. Ograniczenia te przekładają się na oszczędność około 17 centów na litrze, co przy tankowaniu 50 litrów daje kwotę rzędu 8,45-9,35 euro.

Do inicjatywy włoskiego Eni dołączyła także sieć IP (Socar), co spowodowało, że limity cenowe objęły blisko 8500 stacji paliw, co stanowi około 39% rynku we Włoszech. TotalEnergies szacuje miesięczne koszty programu na 250-300 mln euro, natomiast Eni na około 100 mln euro miesięcznie. Mimo tych ograniczeń, obie firmy odrabiają koszty na innych etapach łańcucha dostaw. W pierwszym półroczu 2026 roku zysk netto TotalEnergies podwoił się do 11,2 mld euro, a skorygowany zysk Eni wzrósł o 43% do ponad 3,6 mld euro. Tomaso Duso z German Institute for Economic Research (DIW) wyjaśnił na łamach "Tagesschau", że koncerny te osiągają wysokie marże w segmencie rafineryjnym, a na stacjach detalicznych utrzymują ograniczenia cen.

Reakcje konkurencji i problemy na rynku francuskim i włoskim

Działania największych koncernów paliwowych we Francji i Włoszech spotkały się z krytyką ze strony niezależnych stacji benzynowych i innych podmiotów na rynku. We Francji stowarzyszenie FF3C, reprezentujące około tysiąc niezależnych stacji, złożyło oficjalną skargę do urzędu ochrony konkurencji, zarzucając TotalEnergies stosowanie cen poniżej kosztów hurtowych. Podobne opinie wyraziły sieci supermarketów, takie jak E.Leclerc, którego przedstawiciel Michel-Edouard Leclerc podkreślił, że mniejsze stacje i detaliści nie posiadają własnych rafinerii i nie mogą obniżać cen poniżej kosztów bez ponoszenia strat.

Na Korsyce kilkanaście stacji benzynowych wstrzymało działalność, ponieważ ceny hurtowe paliwa były wyższe o kilkadziesiąt centów niż ustalone przez TotalEnergies stawki detaliczne. Dodatkowo, wzmożony ruch kierowców na tańsze stacje spowodował, że około 10% punktów sprzedaży tej sieci we Francji miało przejściowe braki paliwa. Prezes TotalEnergies, Patrick Pouyanné, oświadczył, że w przypadku wprowadzenia przez francuski rząd podatku od nadzwyczajnych zysków, koncern natychmiast wycofa się z limitów cenowych.

Specyfika niemieckiego rynku paliw i rządowe obniżki podatków

W Niemczech sytuacja na rynku paliw różni się od francuskiego i włoskiego modelu. Rynek detaliczny liczy około 14 000 stacji i jest mocno rozdrobniony, bez dominującego krajowego koncernu. Największy gracz, Aral, posiada 15-16% udziału w rynku, Shell ponad 13%, a Circle K/TotalEnergies oraz Esso około 8% każdy. Inne sieci, takie jak Avia i Jet, kontrolują po około 6%, a Raiffeisen i Orlen/Star odpowiednio 5% i 4% rynku. Dla porównania, TotalEnergies ma około 30% rynku we Francji, a Eni ponad 21% we Włoszech.

Od 1 października 2026 roku w Niemczech obowiązują obniżki cen paliw wprowadzone przez rząd. Bundestag oraz Bundesrat zatwierdziły ustawę obniżającą podatek energetyczny od benzyny i oleju napędowego o około 17 eurocentów na litr. Ulga ta ma obowiązywać do końca grudnia 2026 roku. Szacuje się, że zmniejszenie podatku spowoduje uszczuplenie wpływów podatkowych o 2,485 mld euro, z czego połowę kosztów mają ponieść niemieckie kraje związkowe.

Wprowadzone rozwiązania odzwierciedlają różnice w strukturze rynku paliwowego w poszczególnych krajach oraz odmienne podejścia do regulacji cen paliw.

W artykule przedstawiono informacje dotyczące ograniczeń cen paliw wprowadzonych przez największe koncerny we Francji i Włoszech oraz rządowych obniżek podatków w Niemczech. Opisano także reakcje konkurentów na rynku francuskim i włoskim oraz strukturę rynku paliwowego w Niemczech.